De beste match ontstaat niet altijd bij het langste proces

Wat mij de laatste tijd steeds vaker opvalt, is dat we in recruitment soms denken dat meer tijd automatisch leidt tot een betere keuze. Maar zijn meer gesprekken en extra afstemming daadwerkelijk altijd nodig?

Kandidaten oriënteren zich tegenwoordig op meerdere mogelijkheden tegelijk, wat ik ook logisch vind. Als je openstaat voor een nieuwe stap, dan wil je een goede vergelijking kunnen maken. Tegelijkertijd zie ik organisaties die zorgvuldig willen zijn en daar veel tijd voor nemen. Ook dat begrijp ik.

Toch ontstaat daar soms een interessant spanningsveld. Terwijl een werkgever nog nadenkt over de volgende stap, heeft een kandidaat ondertussen ergens anders al een goed gesprek gevoerd. Of andersom: een organisatie schakelt snel, terwijl een kandidaat toch besluit nog verder te kijken.

Daarom ben ik er steeds meer van overtuigd geraakt dat een goede match niet ontstaat door het langste proces te doorlopen. Een goede match ontstaat wanneer beide partijen duidelijk zijn over wat ze zoeken, afspraken nakomen en bereid zijn om op het juiste moment door te pakken.

Dat betekent niet dat snelheid belangrijker is dan kwaliteit. Sterker nog, de mooiste plaatsingen die ik heb mogen begeleiden, ontstonden juist doordat kwaliteit en daadkracht hand in hand gingen.

In recruitment wint uiteindelijk niet degene die het langst twijfelt, maar degene die kwaliteit weet te combineren met daadkracht.